Seborrhoeic dermatitis

Seborrhoeic dermatitis, zwane też wypryskiem łojotokowym, jest przewlekłą chorobą dermatologiczną. Tego typu problem jest bardzo częstym powodem wizyt w gabinetach dermatologicznych. Szacuje się, że choruje na nie około 3 proc. populacji ogólnej.

Choroba najczęściej pojawia się w okresie dojrzewania, czyli w czasie zwiększonej aktywności gruczołów łojowych. Łojotokowe zapalenie skóry nieco częściej dotyczy płci męskiej, niezależnie od wieku.

Zmiany chorobowe – przede wszystkim te na twarzy – są dla chorych poważnym problemem kosmetycznym i psychospołecznym. Przyczyny seborrhoeic dermatitis są złożone i nie do końca poznane. Za jedną z ważniejszych uważa się nadaktywność skórnych gruczołów łojowych, prowadzącą do zwiększonej produkcji łoju i zmian w jego składzie. Seborrhoea może sprzyjać powstawaniu zmian charakterystycznych dla tego schorzenia.

Choroba najczęściej obejmuje miejsca, w których znajduje się duża liczba gruczołów łojowych. Zmiany mogą pojawiać się między innymi na skórze głowy, w okolicy brwi, nosa, uszu oraz na brodzie. Towarzyszyć im może zaczerwienienie, złuszczanie naskórka, świąd oraz podrażnienie. Objawy mogą przypominać inne choroby dermatologiczne, między innymi egzemę, dlatego w przypadku utrzymujących się zmian warto skonsultować je ze specjalistą.

Seborrhoeic dermatitis ma charakter przewlekły i może przebiegać z okresami zaostrzeń oraz remisji. Na nasilenie objawów mogą wpływać między innymi stres, zmiany hormonalne, warunki atmosferyczne oraz nieprawidłowa pielęgnacja skóry. Postępowanie zależy od lokalizacji i nasilenia zmian oraz powinno być dobrane indywidualnie.

W przypadku zmian występujących na twarzy istotna jest odpowiednio dobrana pielęgnacja, która pomaga ograniczyć podrażnienie i nadmierne przesuszenie skóry. Dobór kosmetyków powinien uwzględniać również rodzaj cery – inne potrzeby ma oily skin, a inne skóra sucha lub wrażliwa.