Choroba Hashimoto

Choroba Hashimoto to przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, w przebiegu którego układ odpornościowy nieprawidłowo wytwarza przeciwciała, głównie anty-TPO. Prowadzi to do stopniowego uszkadzania gruczołu tarczowego. W konsekwencji najczęściej rozwija się trwała niedoczynność tarczycy. Schorzenie to częściej występuje u kobiet, a jego objawy mogą obejmować przewlekłe zmęczenie, zwiększenie masy ciała, suchą skórę oraz wypadanie włosów.

Do głównych czynników sprzyjających rozwojowi choroby zalicza się predyspozycje genetyczne, zaburzenia autoimmunologiczne oraz czynniki środowiskowe, takie jak przewlekły stres czy przebyte infekcje. Coraz więcej badań sugeruje, że mikrobiota może wpływać na rozwój chorób autoimmunologicznych, w tym Hashimoto, poprzez oddziaływanie na układ odpornościowy.

Obraz kliniczny może obejmować m.in.:

• • utrzymujące się zmęczenie i senność,

• • przyrost masy ciała mimo braku zmian w diecie,

• • uczucie zimna,

• • suchość skóry i włosów oraz ich wypadanie,

• • zaparcia,

• • obniżony nastrój.

Rozpoznanie opiera się na badaniach laboratoryjnych, w tym oznaczeniu poziomu hormonów tarczycy (TSH, FT3, FT4) oraz przeciwciał (anty-TPO, anty-TG), a także na badaniu ultrasonograficznym tarczycy.

Leczenie polega najczęściej na stałym przyjmowaniu lewotyroksyny w celu wyrównania niedoboru hormonów tarczycy i normalizacji jej funkcji. Wspomagająco zaleca się dietę o działaniu przeciwzapalnym, często z indywidualnym uwzględnieniem ewentualnych nietolerancji pokarmowych, a także odpowiednią podaż składników takich jak selen, cynk i witamina D3.

Choroba Hashimoto może przez długi czas przebiegać bez wyraźnych objawów, stopniowo prowadząc do uszkodzenia tarczycy, dlatego istotne są regularne badania kontrolne.