Wskaźnik BMI

Wskaźnik BMI (ang. Body Mass Index) to wskaźnik masy ciała, który służy do orientacyjnej oceny relacji między masą ciała a wzrostem. Oblicza się go, dzieląc masę ciała podaną w kilogramach przez kwadrat wysokości ciała wyrażonej w metrach.

Wskaźnik BMI jest stosowany przede wszystkim u osób dorosłych do wstępnej oceny masy ciała. Przyjmuje się, że wynik poniżej 18,5 może wskazywać na niedowagę, wartości od 18,5 do 24,9 mieszczą się w zakresie prawidłowej masy ciała, od 25 do 29,9 oznaczają nadwagę, natomiast wynik 30 lub więcej wskazuje na otyłość.

Interpretując BMI, należy pamiętać, że jest to wskaźnik orientacyjny. Nie uwzględnia między innymi zawartości tkanki tłuszczowej, masy mięśniowej, rozmieszczenia tkanki tłuszczowej ani indywidualnej budowy ciała. Z tego względu sam wynik BMI nie powinien być traktowany jako pełna ocena stanu zdrowia lub sposobu odżywiania.

W przypadku dzieci i młodzieży wskaźnik BMI interpretuje się inaczej niż u osób dorosłych, najczęściej z wykorzystaniem siatek centylowych uwzględniających wiek i płeć. Również u kobiet w ciąży standardowa interpretacja BMI nie znajduje zastosowania.

Wynik BMI może być jednym z elementów oceny stanu odżywienia i punktem wyjścia do dalszej konsultacji ze specjalistą. W zależności od indywidualnych potrzeb można również opracować dietę indywidualną, uwzględniającą stan zdrowia, styl życia, aktywność fizyczną i cele żywieniowe.